Margret - Handbike eMano 3s

Verliefd op die fiets

Kracht, stevigheid en snelheid. De eMano 3s heeft het allemaal. De elektrisch ondersteunde mountainhandbike van Ottobock is de ster van de Bike Family. Twee testers van het eerste uur, Margret en Mechteld, joegen het prototype langs woeste golven.

Hoe fijn is dat: kom je een Schotse Hooglander tegen die liggend op het duinpad de weg verspert, hoef je niet te wachten tot die opstaat. Je fietst er gewoon met een bocht omheen, dwars door het losse zand in de berm. Het is een van de vele pluspunten van de eMano 3s die Margret opsomt. Voor haar heeft de mountainhandbike geen geheimen meer. Ze leverde er zelfs een topprestatie mee: op 11 januari reed ze als eerste handbiker ooit de strandrace Egmond-Pier-Egmond – hiertoe aangespoord door Mechteld, bewegingsagoog bij revalidatiecentrum Heliomare in Wijk aan Zee.

Heen en terug
Al bij haar eerste kennismaking met de eMano 3s wist Mechteld dat dit precies de handbike was die ze zocht voor de collectie van Heliomare. ‘Ik vond hem mooi, robuust. Andere handbikes zijn perfect op de weg, maar ik zocht nét dat beetje extra. Het is niet makkelijk om een mountainhandbike te vinden met elektrische ondersteuning. Maar als je de duinen in wilt, red je het niet op andere handbikes. Daar loop je mee vast.’ Op het prototype fietsten Mechteld en haar sportcollega’s door de duinen om Ottobock te voorzien van feedback voor de doorontwikkeling. ‘Wij zijn als behandelaars redelijk ongetraind met handbiken’, zegt ze. ‘We biken wel, maar niet zo intensief als onze revalidanten met een dwarslaesie of amputatie. Dat je dankzij de elektrische ondersteuning tóch die duin opkomt, een rondje kunt maken, dat is leuk. Maar ook dat die grip er is, dat je kunt schakelen, niet doorslipt, niet omvalt als je snel rijdt of schuin hangt in de duinen.’
De proefritten bevestigden Mechteld in haar wens om de eMano 3s binnen te halen bij Heliomare. Sponsorgeld maakte dat mogelijk: zo zou onder andere Egmond-Pier-Egmond een geldbedrag schenken aan het revalidatiecentrum. ‘Toen kreeg ik het gekke idee: waarom niet ook meedoen? Laten we eens kijken of we daar iemand op kunnen zetten. En dat werd Margret.’ ‘Ja, Mechteld had haar vraag mooi ingekleed’, zegt Margret. ‘Van Egmond tot de pier is het maar 20 kilometer, zei ze.’ Mechteld lacht: ‘Ik was even vergeten dat je dan ook nog terug moet.’

Spannende training
Voor Margret was de eerste trainingsdag spannend. Niet alleen vanwege de nieuwe handbike, ook vanwege de emoties. Voordat ze haar dwarslaesie opliep, trainde ze dravers – vaak op het strand. Ze had daar veel plezier in. Maar 13 jaar geleden werd het werk met de paarden haar bijna fataal. ‘Ik was een draver aan het trainen. En opeens, in rengalop, kukelt hij voorover, verstapt zich in het rulle zand, maakt een koprol en – nou ja – dan ga je mee. Ik ben zeker tien maanden van huis geweest. Sindsdien ben ik volledig rolstoelafhankelijk.’ Tijdens de eerste trainingsdag met de handbike op het strand voelde ze het verdriet weer. ‘Ik fietste in het zand over de hoefslag van paarden die mijn vriendinnen die dag hadden getraind. Het liefst wilde ik een paard inspannen en gaan rijden, al besef ik goed dat dat niet kan. Best verwarrend af en toe.’
Margret had veel steun aan haar buddy Rob. Samen ontdekten ze ook de technische mogelijkheden van de handbike. ‘Op een gegeven moment zei ik tegen hem: het gaat goed, maar deze fiets is wel een beetje zwaar. Toen kwamen we erachter dat we de accu voor de versnelling niet hadden opgeladen.’ Ze lacht. ‘Ik had de hele training in het zwaarste verzet gefietst!’

Laveren tussen tuimelaars
De strandrace Egmond-Pier-Egmond was een succes. Margret hield de recreanten goed bij en ging heelhuids over de finish. ‘We waren met 4000 man. Vanwege het hoog water was er maar een klein stuk vlak strand, veel fietsers kwamen in het rulle zand terecht. Tweewielers zijn daar net tuimelaartjes; met hun kliksysteem aan de trappers vallen ze snel om. En in zo’n massa is het onvermijdelijk dat mensen af en toe over zo’n omgevallen fiets heenrijden. Dat overkwam mij helaas ook een keer.’ Met een knipoog: ‘Maar ik kon gewoon door, de handbike doet het prima off road.’

Meer sportmogelijkheden

Voor revalidatiecentrum Heliomare betekent de eMano 3s een uitbreiding van de sportmogelijkheden. Mechteld: ‘Hier revalideren ook mensen die altijd gemountainbiket hebben. Tot nu toe trainden zij op een gewone handbike, maar daarmee krijg je het mountainbikegevoel niet helemaal terug. Ik vind het geweldig om te laten zien dat die mogelijkheid wel bestaat!’ Mechteld kan het belang van beweging niet genoeg benadrukken. ‘We willen mensen stimuleren om te gaan sporten, en te blijven sporten – ook ná de revalidatie. Hoe meer mogelijkheden je kunt bieden, hoe groter de kans dat mensen iets oppikken waarmee ze thuis enthousiast doorgaan.’
De gezondheidsvoordelen van handbiken zijn groot. ‘Dan heb ik het over handbiken in welke vorm dan ook’, zegt Mechteld. Ze legt uit dat revalidanten vaak beginnen met een aankoppelsysteem aan hun rolstoel. Als dat goed bevalt, gaan ze over op een lighandbike. ‘In een lighandbike is de drukverdeling groter, je ligt anders, je kunt langere stukken fietsen, je hebt minder last van doorslippen als je bijvoorbeeld een heuveltje neemt. Bijna iedereen die in een lighandbike kan komen, kan ermee overweg. Je moet wel twee redelijk functionerende armen en handen hebben.’ Hoe eerder je in de revalidatie start met handbiken, hoe beter. Mechteld roept een proefschrift van collega Linda in herinnering: ‘Rolstoelrijden kan vrij zwaar zijn. Met een handbike train je de armen zonder de schouders te veel te belasten. Daardoor word je sterker, zodat je in het dagelijks leven gemakkelijker transfers maakt of in balans blijft. Mensen die handbiken zijn ook mobieler.’

HandBike Battle
Intussen blijft Margret haar grenzen verleggen. Ze bereidt zich alweer voor op haar volgende uitdaging: de HandbikeBattle in Oostenrijk op 26 juni 2014. Zo’n 100 handbikers fietsen die dag richting de Kaunertaler-gletscher, een klim van 20 kilometer. Deze krachttoer waagt ze op een racemodel zonder trapondersteuning, maar voor thuisgebruik in Wijk aan Zee kiest ze het liefst voor de mountainhandbike van Ottobock. ‘Kijk, ik heb de eMano 3s vanaf het begin gezien en getest. Dan word je wel verliefd op zo’n fiets. Je kunt er alles mee doen wat je wilt: het dorp in om een boodschap te doen, het strand op, de bossen in. Deze handbike geeft je vrijheid.’

| Lees hier meer informatie over de handbike eMano 3s |