Margret - Handbike eMano 3s
Handbike Battle 2015

Wauw! Toch naar Oostenrijk?

Het bleef maar door mijn hoofd spoken: Kunnen wij dit jaar naar Oostenrijk? Naar het mooie Kaunertal in Tirol. Met als uitvalsbasis het hotel Weisseespitze aan de Kaunertaler Gletscherstraße in Feichten. Om nog preciezer te zijn: naar mijn vriend ‘De berg’, die mij over alles laat nadenken! De berg waar de battle wordt gereden door ongeveer 11 teams, samengesteld door verschillende revalidatiecentra en in totaal 100 deelnemers. Dus een geweldig evenement!

Als wij mee willen doen vallen wij onder de groep individuele fietsers wat veel stappen moeilijker maakt en de kosten opschroeft. Mijn verstand zei ‘nee’.

Ik was namelijk op 2 maart 2015 geopereerd aan mijn rechterhand en door een lange periode van niet trainen was ik aardig teruggevallen in conditie helaas. En de Handbike Battle werd gereden op 18 juni 2015. Best kort dag allemaal dus. Maar mijn gevoel, spirit en hele lijf zei ‘ja!’.

Niet wachten of treuren over wat ik zou willen en wat niet kan, maar oplossingsgericht nadenken. Zoeken naar mogelijkheden, dat was voor mij duidelijk. Mijn gedachten gingen al snel naar de Otto Bock Handbike eMano3 waar ik nog steeds zo verliefd op ben! Ik heb het gevoel dat ik samen met deze fiets alles aankan. Met deze fiets kan ik bergen verzetten. Echt een fijn gevoel is dat!

Samen met deze fiets hebben we al eerder het onmogelijke uit mij gehaald. De fiets, ik en een heel team om ons heen hebben namelijk al een keer de AGU Egmond-Pier-Egmond volbracht. Mijn vriendin Nathalie en niet te vergeten Rob Glas en zijn vrouw Annemiek en het hele team van toen deden er ook al alles aan om het tot een succes te brengen. Wil iedereen zich weer zo onwijs inzetten? Krijgen we dit samen voor elkaar? Ik krijg al meer vertrouwen in mijzelf en na wat trainingen in de heuvels ook zeker al meer vertrouwen in de fiets! Ik weet het zeker: deze fiets kan klimmen! Nu nog iedereen overtuigen dat dat zo is en op naar Oostenrijk.

Aan de gang! Na heel veel bellen en erg veel gesprekken met veel mensen om ons heen kwam het doel toch dichter bij. Vastbijten en doorzetten dus. Het trainen viel mij erg tegen, ik was verder teruggevallen dan ik dacht. Dat geeft niks, als je iets wilt moet je er veel voor aan de kant zetten, dat wordt dus nog meer trainen.

Sponsoring zoeken was ook niet makkelijk en ook het vervoer naar trainingen en voor straks naar Oostenrijk bleek lastig. Allemaal geen probleem, we gaan er samen voor. Na weer veel gesprekken verder kwam Paul Baudoin met een oplossing. Dat ook dat niet vlekkeloos verliep hield ons weer niet tegen. Gelukkig konden wij op het laatste moment met de HelioHeroes meerijden naar Oostenrijk. Echt fijn!

Rob Glas kijkt de fiets nog een keertje na. iedereen deed zijn best voor ons, we gaan. We nemen een tent mee en alles is voor elkaar. Helaas moeten we de fiets in Oostenrijk nog wel even laten nakijken maar ook dat kwam weer goed door de goede samenwerking! In Oostenrijk kunnen we dan nu ook echt genieten van alles. De dag van de Battle komt er nu echt aan!

Voor we het weten staan we aan de start en kunnen we niet wachten om de berg te beklimmen. De wedstrijd gaat geweldig, we genieten onderweg van de mooie natuur van het teamgevoel en vooral dat wij daar op dat moment mogen fietsen. Niets is vanzelfsprekend dat weten wij allebei erg goed .

We komen in een top tijd boven buiten adem en alles gegeven, kunnen wij met trots zeggen: Samen kunnen wij alles!

Ik ben van mening dat de battle in Oostenrijk meer is dan die wedstrijd op de berg. Het is in mijn ogen alles eromheen. Het gaan voor een doel!

| Lees hier meer informatie over de handbike eMano 3s |