Multiple Sclerose

In de Benelux komt MS voor bij 1 op 1000 inwoners. De ziekte manifesteert zich gewoonlijk tussen de 20 en 40 jaar. De hersenen en het ruggenmerg vormen samen het centrale zenuwstelsel (CZS). Het coördineert al onze motorische functies en interne organische processen, en het zorgt ervoor dat alle externe en interne prikkels worden verwerkt. Het is te vergelijken met een controlecentrum dat via zenuwvezels elektrische impulsen verstuurt.

De zenuwvezels zijn ingepakt in een beschermende laag. Deze isolatielaag bestaat voornamelijk uit myeline, een witte vetachtige substantie. Bij mensen met multiple sclerose is deze onherstelbaar beschadigd door een afweerreactie van het immuunsysteem. Daardoor worden afzonderlijke impulsen vertraagd of zelfs helemaal niet meer doorgegeven.


Symptomen

MS kan zich via een groot aantal neurologische symptomen manifesteren. Dit zijn onder andere slechtziendheid (dubbel zien), een verstoorde blaasfunctie, spastische verlamming van de ledematen, vermoeidheid en problemen met de fijne motoriek. De symptomen zijn vaak in fasen aanwezig, bijvoorbeeld na fysieke inspanning, emotionele stress of infecties en kunnen in frequentie en intensiteit variëren.

MS omvat een aantal aandoeningen:

  • De meerderheid van de gevallen (ca. 85 - 90%) valt in eerste instantie in de categorie recidiverende en herstellende MS: dit betekent dat één of meer neurologische symptomen zich slechts voor korte tijd voordoen en gewoonlijk na een paar dagen (bijna) volledig verdwijnen.
  • Bij 30 - 40% van de patiënten waarbij de ziekte in eerste instantie een recidiverend en herstellend verloop heeft, intensiveert het ziekteverloop na 10 tot 15 jaar. We spreken dan over een secundair chronisch-progressief ziekteverloop.
  • Bij 10 - 15% van de patiënten begint de ziekte direct in de primaire chronisch-progressieve vorm. Bij dit ziekteverloop gaan de neurologische symptomen die zich voordoen, niet meer weg. Deze vorm komt relatief minder vaak voor. Er zijn ook tussenvarianten van deze basistypen.

Oorzaken

Tot op heden heeft men de oorzaak van MS nog niet kunnen vinden. Wel weten we dat de specifieke afweercellen die het immuunsysteem normaal gezien gebruikt om ziektekiemen te neutraliseren, bij deze ziekte onjuist zijn geprogrammeerd. In plaats van lichaamsvreemde stoffen, vallen ze de structuren van het eigen lichaam aan (het myeline in de myelineschede en op myeline-gebaseerde proteïnen).

Er wordt al vele jaren wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de oorzaken van multiple sclerose. Er zijn aanwijzingen dat genetische aanleg een rol speelt, maar er is ook uitgebreid onderzoek gedaan naar de rol van het Epstein-Barr virus en het herpesvirus HHV-6. Het lijkt op dit moment redelijk aan te nemen dat de ziekte door een aanzienlijk aantal factoren wordt veroorzaakt.

Diagnose

De behandelende neuroloog heeft diverse diagnostische procedures tot zijn of haar beschikking om vast te kunnen stellen of MS zich bij een patiënt heeft ontwikkeld. In elk geval zal de medische voorgeschiedenis van de patiënt (anamnese) eerst grondig worden besproken.

Blijft het vermoeden van MS na de anamnese bestaan, dan kunnen klinische onderzoeken verdere informatie opleveren. Tijdens deze onderzoeken worden de motoriek, coördinatie, reflexen, zicht en kracht nauwgezet beoordeeld. Zo kan worden vastgesteld in welke mate de neurologische functies zijn aangetast en welke delen van de hersenen zijn getroffen. Met elektro-fysiologische testen (controle van gevoeligheid van de ledematen) kan de geleiding van de zenuwvezels worden bepaald.

Er kunnen CT-scans worden gemaakt om de ontstoken delen van het CZS in beeld te brengen. Een andere onderzoeksmethode is de lumbaalpunctie; er wordt dan tussen twee lendenwervels een naald in het ruggenmerg ingebracht, waarna er wat ruggenmergvocht wordt afgenomen.

Behandeling

Er zijn op dit moment nog geen behandelmogelijkheden om de oorzaken van MS aan te pakken. De inzichten t.a.v. het onderwerp zijn veranderd en voor bijna alle ziektevormen wordt matig sporten tegenwoordig aanbevolen. Bij MS-patiënten die kampen met spasticiteit is regelmatige fysiotherapie en/of de inzet van medische hulpmiddelen zoals orthesen aanbevolen. Daarnaast kan de behandeling worden ondersteund met medicijnen.


De getoonde producten zijn voorbeelden van maatwerk. Of een product werkelijk geschikt is voor u en of u de functionaliteit van het product optimaal zult kunnen benutten, is afhankelijk van een groot aantal factoren. Uw algemene gezondheid, fitheid en een gedetailleerd medisch onderzoek zijn daarbij belangrijke factoren. Ook uw arts of orthopedist beslist mee bij de keuze van het juiste hulpmiddel voor u. We staan klaar om u te ondersteunen.


Bijbehorende producten