Multiple sclerose

De hersenen en het ruggenmerg vormen samen het centraal zenuwstelsel (CZS). Het is verantwoordelijk voor de coördinatie van de motoriek en de processen in de organen, en de integratie van alle externe en interne stimuli. Het is als het ware een controlecentrum dat elektrische impulsen doorstuurt via de zenuwvezels. Die zenuwvezels zijn omhuld met een isolerende laag.

Die isolerende laag bestaat voornamelijk uit myeline, een witte, vettige stof. Bij mensen met multiple sclerose is die laag onherstelbaar beschadigd door een afweerreactie van het immuunsysteem. Dat betekent dat individuele impulsen worden vertraagd of helemaal niet meer worden doorgegeven.

In de Benelux komt MS voor bij 1 op 1000 inwoners. De ziekte manifesteert zich gewoonlijk tussen de 20 en 40 jaar.


Symptomen

MS kan verschillende neurologische symptomen veroorzaken. Die symptomen zijn onder andere slechtziendheid (bv. dubbelzien), blaasfunctiestoornissen, spastische verlamming van de ledematen, vermoeidheid en stoornissen in de fijne motoriek. De symptomen treden vaak op in fasen, die bijvoorbeeld kunnen worden veroorzaakt door lichamelijke of emotionele stress of door infecties, en die kunnen variëren in frequentie en intensiteit.

MS kan een verschillend verloop vertonen

1. Benigne (milde vorm), goedaardig

2. Relapsing Remitting (RR)

3. Secundair Progressief (SP)

4. Chronisch/Primair Progressief

Benigne vorm
De benigne vorm vertoont over een verloop van 15 jaar weinig gevolgen.

Relapsing-remitting
Bij de meeste mensen begint de ziekte met relapsing-remitting MS (ongeveer 85 tot 90%): één of meer neurologische symptomen treden gedurende een korte periode op. Na enkele dagen zijn ze met andere woorden weer (zo goed als) volledig verdwenen.

Secundair progressief
Ongeveer 30 tot 40% van de patiënten die aanvankelijk een relapsing-remitting verloop van de ziekte hadden, ontwikkelen in een periode van 10 tot 15 jaar steeds ernstigere beperkingen. In dat geval spreekt men van een secundair progressief verloop van de ziekte.

Primair progressieve vorm
Bij 10 tot 15% van de patiënten begint de ziekte meteen met de primair progressieve vorm. Bij dit verloop van de ziekte verdwijnen de opgetreden neurologische symptomen niet meer. Maar dit is een relatief zeldzame vorm. Er komen ook gemengde vormen van deze basisversies van de ziekte voor.

Oorzaken

Naar de oorzaken van MS tast men tot op heden in het duister. Het staat echter vast dat specifieke afweercellen, die normaal door het immuunsysteem van het lichaam worden gebruikt om te reageren op binnendringende ziekteverwekkers, fout geprogrammeerd zijn door deze ziekte. In plaats van de lichaamsvreemde structuren te bestrijden, keren ze zich tegen de eigen structuren van het lichaam (namelijk de myeline van de myelineschede en het myeline basisch eiwit).

In het verleden werden er al heel wat hypothesen geformuleerd over de oorsprong van multiple sclerose en tal van overeenkomstige studies uitgevoerd. Er lijkt een verband te zijn met genetische aanleg en ook de rol van het Epstein-Barrvirus en het herpesvirus HHV-6 werd al uitgebreid onderzocht. Op dit moment mag redelijkerwijze worden aangenomen dat de ziekte door een groot aantal factoren wordt veroorzaakt.

Diagnose

Om te bepalen of een patiënt MS heeft, kan de behandelende neuroloog gebruikmaken van een breed scala aan diagnostische procedures. Maar eerst wordt de individuele voorgeschiedenis van de patiënt grondig onderzocht (anamnese).

Als de anamnese het vermoeden van MS bevestigt, moeten klinische testen uitsluitsel bieden. De motoriek van de patiënt, zijn of haar coördinatie, reflexen, gezichtsvermogen en kracht worden grondig onderzocht. Zo kan men vaststellen in welke mate de neurologische functies zijn beschadigd en welke delen van de hersenen zijn aangetast. Het geleidingsvermogen van de zenuwvezels kan ook worden bepaald door elektrofysiologische testen (de gevoeligheid van de ledematen controleren).

MRI (magnetic resonance imaging) kan worden gebruikt om de ontstoken gebieden van het CZS in beeld te brengen. Een andere onderzoeksmethode is de ruggenmergpunctie: de ruggenmergholte van de patiënt wordt tussen twee lendenwervels doorgeprikt zodat er hersenvocht (liquor) kan worden afgenomen.

Behandeling

Momenteel is er nog geen behandeling voor de oorzaken van MS. In tegenstelling tot wat men vroeger dacht, wordt matige lichaamsbeweging bij bijna alle vormen aangeraden.

MS-patiënten die aan spasticiteit lijden, zijn gebaat bij regelmatige fysiotherapie en/of het gebruik van medische hulpmiddelen. De behandeling kan ook worden aangevuld met het toedienen van medicijnen.

De getoonde producten zijn voorbeelden van hulpmiddelen. Of een product daadwerkelijk geschikt is voor u en of u de functies van het product ten volle zult kunnen benutten, hangt van veel verschillende factoren af. Onder andere uw lichamelijke toestand, conditie en een grondig medisch onderzoek zijn heel belangrijk. Uw dokter of orthopedisch technicus zal ook beslissen welk hulpmiddel het best bij u past. Wij helpen u hier graag bij.


Bijbehorende producten